Babamın kankasında iftar yemeği

Ey mübarek Ramazan sen neleri görmeme kadirsin..:) Kime niyet kime kısmet bu akşamki iftar yemeği..Öncelikle babamın kankası Arif amcalara davetliyken ben son anda sevgili arkadaşım Murat'ın davetine katılmaya karar verdim;fakat yine son dakikaları sayarken gelen müşterinin yüsüzlüğü ve ordan ayrılmayışı ile sevgili arkadaşım tarafından ekilmiş oldum..:)
Yetmedi ablamın eniştemlere olan davetine sıra geldi;böyle bir ısrar yok yani.Tuhaf olan ablam o kadar ısrar ederken eniştemin hiç sesini çıkarmayışıydı..:) Derken ablam benim yerime dayanamadı ve yine diyeceğini dedi yani iftar öncesi ;)..Gideceğimde varsa gitmeme durumları yani.Sonuç olarak yine kaldım ben Arif amcaya.Tıpış tıpış gittim babamlarla.İyikide gitmişim,tam bir curcunaydı sormayın.Öncelikle hocanın ezanı okuyuşuyla başladı hoş bir sohbet,yemekten çok babam ilgi odağıydı.Ne zaman o meşhur soru gelecek diye beklerken birden çıkıverdi Salim ağbinin ağzından,Salim ağbi Arif amcanın ortanca kızının eşi: ''Kadir amca ne zamdır bu kadar kilolusun?'' öhö öhö öhö,koptuğum andır;fakat çaktırmadan babamın boğazına dizilen yemek esnasında cevabı ben verdim her zamanki gibi:'' Ameliyattan sonra böyle oldu..:)) ''..Herkes sustu derken ortada duran ördek aptal aptal bana bakarken ve içimden,ıyy,diye geçirirken :'' Hacercim ördektende alsana!!'' diye bir ses..Ben bir panik farkında bile değilim,verdiğim cevaba bak : '' O ne ya ben yemem ondan ne olduğu belli değil,ördekte yenmezki artık suyun üzerinde daha iyi bence!!'' dedim ve dumur olduk hep beraber.Yaptım yine her zamanki patavatsızlığımı.Bakışları bir görmeliydiniz..:)..Beş dakika sonra bir ses:'' Ördeği ben avlamadım kasaptan satın aldım!!''..Kırize girdim artık dayanamadım başladım kahkaha atmaya..:))..Konuşan Arif amcanın küçük damadıydı,sanırım vicdanını rahatlatmak istedi..E be akıllı ağbim benim Ramazan ayında da bu kadar olmaz ki,yazık değil mi ördeğe..:))
Yemek bitti geçtik çay faslına,her kafadan bir ses tabi..Ben sigara içmek için deiğer odaya kaçmaya çalışırken aile büyüklerinin sırasıyla bana söyledikleri,en anlayışlı olanı siz bulun artık..: ''Kızım bir sandalye al içerden otur! ; Gel kızım benim yanıma otur! ; Yok beya ne yapacak kızanım burda yaşlıların arasında gitçek o kızlarla oturcek diğer odada! '' Sırasıyla Fatma teyze,babam, Arif amca;bugün itibariyle sadece babamın değil benimde kankam..:))
Asıl muhabbet kızlar odasında tabi;çoluk çocuk ne ararsan var.koltuk tepesine çıkan mı dersin,ordan oraya fırlatılan mı dersin,kapının üzerine çıkan mı yoksa evin içinde topla oynayan mı,yetmedi çığlık korosu.Herşey bir yana o kapının üzerine benimde çıkasım geldi bir an,ama teşebbüsüm yarım kaldı;çünkü annemin gelişiyle ve gerçekten bunu yapacağımı anlayışıyla yerime oturmak zorunda kaldım..:) Ya bana ne,dedim.Bende çocuk olmak istiyorum,dedim;ama kimse yemedi tabi..Derken ortanca ablamız eve gitmeye kalktı,benim ısrarlarım üzerine kaldı;çünkü ben akıllı alışkın olduğumu ve çocukların curcunasına bayıldığımı söylemiş bulundum bir kere..:)..Ne oldu bana acaba dedim kendi kendime,sanırım geçen haftadan kalma bir alışkanlıktı benimkisi;ablamın meşhur iftar yemeği,eniştemin sülalesi ve içlerinde ben..:)
Neyse sonuçta bu gece de böyle bitti;ama herşeye rağmen çok keyifliydi.Anlıyorum ki kalabalık bir aile ne kadar yorucu olursa olsun çok güzel ve tadına varabilmek daha da güzel.Benimde kalabalık bir ailem olsun istiyorum artık bugünden sonra onu anladım..:)